Á döfinni

Miðvikudaginn 19. apríl s.l. var undirritaður samningur milli Siglingastofnunar Íslands og Víkurinnar um varðveislu gripa frá Siglingastofnun. Í samningnum felst að Víkin tekur minjar og muni frá Siglingastofnun til varðveislu og skráningar og mun nota þá í miðlun og sýningarhaldi eftir því sem tilefni er til hverju sinni.

Siglingastofnun Íslands varð til árið 1996 þegar sameinaðar voru Vita- og hafnamálastofnun og Siglingamálastofnun. Upphaf Siglingastofnunar liggur þó allt aftur til ársins 1878 þegar fyrsti viti landsins var reistur á Reykjanesi. Vitagæsla og vitabyggingar voru meginviðfangsefni stofnunarinnar fyrstu áratugina en upp úr aldamótunum 1900 bættist við hafnargerð og rannsóknir vegna fyrirhugaðra hafnargerða hvarvetna um landið. Siglingamálastofnun sinnti á hinn bóginn eftirliti með skipum og mælingum skipa.

Ýmis konar munir og minjar frá starfseminni hafa varðveist í fórum Siglingastofnunar. Þegar Víkin — Sjóminjasafnið í Reykjavík var stofnsett skapaðist kjörinn vettvangur til að koma þessum gripum í öruggt var hjá safninu og tryggja þannig varðveislu og miðlun þekkingar um vitamál, hafnargerð og skipaeftirlit sem eru mikilvægir þættir í atvinnu- og samgöngusögu þjóðarinnar. Fyrsta höfn landsins var gerð í Reykjavík. Hún varð samgöngumiðstöð landsins um margra áratuga skeið og aðal flutningahöfn fyrr og nú og þaðan hefur jafnan verið starfrækt umfangsmikil fiskiskipaútgerð. Það er því vel við hæfi að minjar um samgöngu- og siglingasögu landsmanna fái verustað í sjóminjasafni borgarinnar.

Sigrún Magnúsdóttir, forstöðumaður Sjóminjasafnins, og Hermann Guðjónsson, siglingamálastjóri undirrituðu samninginn milli safnsins og Siglingastofnunar.

Margvíslegir forvitnilegir og sérstakir munir koma frá Siglingastofnun.